Προσθήκη κατοικίας στο Ψυχικό

Προσθήκη και διαρρύθμιση σε υφιστάμενη διώροφη κατοικία στο Ψυχικό, Αθήνα.

Με το παρόν έργο προσπαθήσαμε μία σύγχρονη ερμηνεία του τύπου της μεγαλοαστικής προαστιακής κατοικίας, όπως αυτός καθιερώθηκε μεταπολεμικά από αρχιτέκτονες όπως ο Κωνσταντίνος Καψαμπέλης.

Η αρχική κατοικία, σχεδιασμένη τη δεκαετία του 1970 από το αρχιτεκτονικό γραφείο Γραμμή, είχε όλα τα χαρακτηριστικά αυτού του τύπου: στέγη με κεραμίδια, ασύμμετρη διάταξη όγκων, αλλαγές επιπέδων σε συνάρτηση με το τοπογραφικό, ευρεία χρήση ξύλου σε εσωτερικά και εξωτερικά κουφώματα, στις στέγες, στα δάπεδα και στην επίπλωση, αδρά επιχρίσματα, πέτρινες επενδύσεις με τη χρήση παραδοσιακών μοτίβων τόσο σε εσωτερικούς όσο και σε εξωτερικούς τοίχους. Το τελικό αποτέλεσμα πάντρευε μία, ακαθόριστης προέλευσης, ελληνική λαϊκή αρχιτεκτονική με ευρωπαϊκά εξοχικά πρότυπα, κυρίως γαλλικά.

Πρόθεσή μας ήταν να απογυμνώσουμε το κτίσμα από κάθε διακοσμητική αναφορά εισάγοντας ένα σύγχρονο αρχιτεκτονικό λεξιλόγιο, να ενοποιήσουμε συναφείς λειτουργικούς χώρους, τόσο σε επίπεδο κάτοψης όσο και τομής, και τέλος να καταστήσουμε την κατοικία όσο το δυνατόν πιο εξωστρεφή.

Η κατοικία αναπτύσσεται σε δύο ορόφους. Στο ισόγειο χωροθετούνται οι χώροι διημέρευσης και στον όροφο τα υπνοδωμάτια, που επικοινωνούν μέσω ενός μικρού καθιστικού. Στο κέντρο της κατοικίας, που έχει διπλό ύψος, βρίσκεται η κλίμακα ανόδου, μία σύμμικτη κατασκευή που ενοποιεί λειτουργικά και αισθητικά τα δύο επίπεδα. Στον εξωτερικό χώρο της κατοικίας έγινε ενοποίηση των διαφόρων επιπέδων και προστέθηκαν δύο μεταλλικά στέγαστρα. Το μεν βορινό σηματοδοτεί την είσοδο και σε χαμηλότερη στάθμη στεγάζει το χώρο στάθμευσης, το δε νότιο αποτελεί τον εξώστη του κυρίως υπνοδωματίου.

Η περιορισμένη χρωματική παλέτα της κατασκευής βοήθησε στην ανάδειξη των υλικών που χρησιμοποιήθηκαν στη φυσική τους μορφή, όπως ο δρυς, η λάβα, ο γρανίτης και το μέταλλο.